واسه پر کشیدن من
خواستی آسمون نباشی
حالا پرپر می زنم تا...
همیشه آسوده باشی
دیگه نه غروب پاییز
رو تن لخت خیابون
نه به یاد تو نشستم
زیر قطره های بارون
باااااسه من فرقی نداره!!!
وقتی آخرش همینه...
وقتی دلتنگیه این خاک توی لحظه هام میشینه
تو میری شاید که فردااااااا رنگ بهتری بیاره
ابر دلگیره گذشته
آخرش یه روز بباره
ولی من میمونم اینجاااااا با دلی که دیگه تنگه...
میدونم هرجا که باشم آسمون همین یه رنگه!!!!!
پ.ن: برقرار باشی و سبز... گل من تازه بمون... نفسم پیش کش تو... جای من زنده بمون...
باغ دل بی تو خزون... موندی باش مهربون... تو که از خوده منی منو از خودت بدووووووووووووووون.... 
غزل و قافیه بی تو همه رنگ انتظاره............. 